Ἐρυθρόμορφος Καλυκωτὸς Κρατῆρας

Κρατήρας

Ἐρυθρόμορφος Καλυκωτὸς Κρατῆρας
Ἀγειογράφος: Ζωγράφος τῆς Altamura
470 – 460 π.Χ., Ἀθήνα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Τὸ μετάξι στὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα

γνέσιμο

 

   Τὸ μεταξωτὸ ὕφασμα λέγεται ὅτι εἰσήχθῃ στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα μὲ τὶς ἐκστρατείες τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ἑλλήνων ὄρχησις…

Κουρήτες

 

   8. Ἀναφέρεται ὅτι πρώτη ἡ Ρέα ἐθέλχθη ἀπὸ αὐτὴν τὴν τέχνη ταύτης (ὀρχήσεως) καὶ εἰς μὲν τὴν Φρυγίαν ἔβαλε τοὺς Κορύβαντας νὰ χορεύσουν, εἰς δὲ τὴν Κρήτην τοὺς Κουρῆτας, καὶ δὲν ὡφελήθη ὀλίγον ἐκ τῆς τέχνης αὐτῶν, ἀφοὺ διὰ τοῦ χοροῦ των τῆς ἔσωσαν τὸν Δία, ὥστε καὶ δικαίως ὁ Ζεὺς νὰ ὁμολογῇ ὅτι ὀφείλει εἰς αὐτοὺς σῶστρα, διότι χάρις εἰς τὴν ὄρχησίν των ἐσώθη ἀπὸ τοὺς ὀδόντας τοῦ πατρός του.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ἡ πρώτη ἀκριβὴς μέτρηση ὕψους βουνοῦ, ἔγινε στὴν Ἑλλάδα!

Μέτρηση κορυφής Ολύμπου

 

Μεταξὺ διαφόρων μετρήσεων ὕψους βουνῶν στὴν ἀρχαιότητα, ἐκείνη ποὺ ξεχωρίζει καὶ ἐκπλήσσει γιὰ τὴν ἀκρίβειά της εἶναι ἡ ὑψομέτρηση κορυφῆς τοῦ Δυτικοῦ Ὀλύμπου, πιθανότατα τῆς κορυφῆς μὲ τὴν ὀνομασία Φλάμπουρο, ἀπὸ τὸν Ξεναγόρα.

   Ὡς ἱστορικὴ πηγή ἔχουμε τὸν Πλούταρχο, ὁ ὁποῖος στὸ ἔργο του Βίοι Παράλληλοι ἀναφέρει ὅτι ἡ μέτρηση τοῦ Ξεναγόρα περιγράφεται λεκτικά σὲ ἐπιγραφὴ ποὺ ὑπῆρχε στὸ ἱερὸ τοῦ Πυθίου Ἀπόλλωνα, στὸ ἀρχαῖο Πύθιο Ἐλασσόνας. Ὁ ναὸς τοῦ Ἀπόλλωνα ἔχει ἀποκαλυφτεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ ἀρκετὰ εὐρήματα ποὺ τεκμηριώνουν τὴν ἱστορία τῆς περιοχῆς.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ἀγγειογράφοι τῆς ὑστεροαρχαϊκῆς περιόδου…

Ζωγρ.Βερολ

   Στὰ κεραμικὰ ἐργαστήρια τῆς Ἀθήνας δούλεψαν στὶς ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰ. π.Χ.  ἐξαιρετικὰ προικισμένοι ἀγγειογράφοι,  οἱ ὁποῖοι ἄνοιξαν νέες προοπτικές στὴν ἐρυθρόμορφη ἀγγειογραφία. Οἱ ἀνθρώπινες μορφὲς ἀποδίδονται πλέον σὲ πρωτότυπες στάσεις καὶ ἀπὸ ἀναπάντεχες ὀπτικὲς γωνίες, οἱ ὁποῖες προδίδουν γνώσεις γεωμετρίας καὶ ὀπτικῆς. Οἱ ἀγγειογράφοι ἀκολουθῶντας ἀπὸ κοντᾶ τὶς πρωτοποριακὲς ἀναζητήσεις τῶν σύγχρονῶν τους ζωγράφων, διακόσμησαν τὰ ἀγγεῖα μὲ συνθέσεις μοναδικῆς ποιότητας.

   Τὰ ὡραιότερα διακοσμημένα ἀγγεῖα ἦταν αὐτὰ ποὺ χρησίμευαν στὰ συμπόσια. Ὀρισμένοι ἀγγειογράφοι ἔδειχναν προτίμηση στὰ μεγάλα σχήματα (κρατῆρες, ἀμφορεῖς, ὑδρίες), ἐνῷ ἄλλοι στὰ μικρότερα, κυρίως ἀγγεῖα πόσης (κύλικες, σκύφους). Ἀνάμεσα στοὺς πρώτους ξεχωρίζει ὁ «ζωγράφος τοῦ Βερολίνου» καὶ ὁ «ζωγράφος τοῦ Κλεοφράδη». Ἀπὸ τοὺς δεύτερους ἀξίζει νὰ ἀναφερθοῦν ὁ Ὀνήσιμος, ὁ «ζωγράφος τοῦ Βρύγου», ὁ Μάκρων καὶ ὁ Δούρις.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Δεξίλεως, γιὸς τοῦ Λυσανία

Δεξίλεω

Ὁ Δεξίλεως, γιὸς τοῦ Λυσανία

 

   Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ ἀττικὰ ἐπιτύμβια μνημεῖα τῶν ἀρχῶν τοῦ 4ου αἰ. π.Χ. μὲ ἀνάγλυφη παράσταση. Ὁ δεκαεννιάχρονος Δεξίλεως, γιὸς πλούσιας οἰκογένειας ἀπὸ τὸν δῆμο τοῦ Θορικοῦ στὴ νοτιοανατολικὴ Ἀττική, εἶχε κληθεῖ νὰ ὑπηρετήσῃ στὸ ἀθηναϊκὸ ἱππικὸ καὶ σκοτώθηκε τὸ 394 π.Χ., κατὰ τὸν λεγόμενο Κορινθιακὸ Πόλεμο, σὲ μία μάχη κοντᾶ στὴν Κόρινθο μαζὶ μὲ ἄλλους τέσσερις ἱππεῖς. Σύμφωνα μὲ τὸν ἀθηναϊκὸ νόμο, οἱ νεκροὶ ἐνταφιάστηκαν στὸ δημόσιον σῆμα, δηλαδὴ στὸν χῶρο ταφῆς γιὰ τοὺς πεσόντες ὑπὲρ πατρίδος.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η επιτύμβια στήλη του παλαιστρίτη Κλεόβουλου…

01

Γράφτηκε από τον 

     Ανάμεσα στα εκθέματα του πολύ ενδιαφέροντος μουσείου της Βραυρώνας Αττικής είναι και μια επιτύμβια στήλη από το Πόρτο Ράφτη του 410-400 π.Χ. Η παράσταση περιλαμβάνει τρεις μορφές. Στο τύμπανο του αετώματος είναι χαραγμένα τα ονόματα Κλεόβουλος και Μένων.

     Ο αγένειος νέος Κλεόβουλος στο μέσον απεικονίζεται ως παλαιστρίτης* δηλαδή επαγγελματίας παλαιστής, γυμναστής κρατώντας στλεγγίδα και αρύβαλλο. Συνοδεύεται από το σκύλο του ενώ στο άλλο χέρι κρατά μικρό λαγό. Αριστερά της μορφής του νέου βρίσκεται ένας ηλικιωμένος ιματιοφόρος άντρας, πιθανότατα ο πατέρας του. Δεξιά από το νέο εικονίζεται ο Μένων γενειοφόρος πολεμιστής με αττικό κράνος στο κεφάλι, ασπίδα και δόρυ στο αριστερό χέρι και ξίφος κρεμασμένο από τον τελαμώνα. Ο Μένων ενδέχεται μάλιστα να ταυτίζεται με τον Τριηράρχη Μένωνα, το όνομα του οποίου περιλαμβάνεται σε κατάλογο πεσόντων που χρονολογείται προς τα τέλη του Πελοποννησιακού πολέμου δηλαδή της διαμάχης (431-404 π.Χ.) ανάμεσα στην Πελοποννησιακή Συμμαχία υπό την ηγεμονία της Σπάρτης, και την Αθηναϊκή Συμμαχία, που έληξε με την ολοκληρωτική ήττα των Αθηναίων.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου