Σπήλαιο Ἁγίου Γεωργίου, στὸ Κιλκίς…

Τ σπήλαιο εναι γνωστ στος ντόπιους κα  ς «Το Μπουλασίκη τρύπα» «Ο 40 κάμαρες»…

Σπηλαιο Κιλκις

Τ σπήλαιο το γίου Γεωργίου νακαλύφθηκε τυχαα τ 1925, π τν λατόμο Γεώργιο Παυλίδη. φαιροσε πέτρα κα μ τν νατίναξη πο κανε βρέθηκε σχισμ το σπηλαίου.

«Τ σπήλαιο το γίου Γεωργίου βρίσκεται στος νοτιοδυτικος πρόποδες το μώνυμου λόφου, στν περιφέρεια τς πόλεως το Κιλκίς.  Εναι διώροφο, κι ατ πο τ κάνει ν ξεχωρίζ εναι τ πέτρινα κοράλλια. «λος δεύτερος ροφος εναι γεμάτος π κοράλλια. Πς εναι τ κοράλλια στ θάλασσα κολλημένα στ βράχια, τσι εναι κα σ μς δ. λικία το λόφου που βρίσκεται τ σπήλαιο εναι περίπου 235 κατομμυρίων χρόνων. Τν κριβ λικία μως το σπηλαίου δν τ γνωρίζουμε, λλ τν τοποθετούμε στ 800.000 μ να κατομμύριο χρόνια. Μέσα πάρχουν ξι θάλαμοι, μικρο κα μεγάλοι. χει σταθερ θερμοκρασία 15-17 βαθμν Κελσίου, γρασία του εναι 95% κα χει κταση 1.000 τετραγωνικ μέτρα. Στν ξενάγηση πο κάνω στος πισκέπτες, τος ξηγ τ δημιουργία το σπηλαίου, τν διάκοσμο κα πς δημιουργονται τ κοράλλια», διευκρινίζει κ. Μακρίδης, ψυχ το σπηλαίου.

Μετὰ τὴν διαπίστωση τῆς ἀξίας τοῦ ἐσωτερικοῦ του, ἀπαγορεύθηκε ἡ συνέχιση λατομεύσεως. Ὁ μητροπολίτης Κιλκὶς κ. Χαρίτων, σκέφτηκε νὰ ἀξιοποιήσῃ τουριστικῶς  τὸ σπήλαιο, γιὰ τὴν προβολὴν τῆς πόλεως τοῦ Κιλκίς καὶ γιὰ τὸν λόγον αὐτόν, προσεκάλεσε τὴν κα Ἄννα Πετροχείλου, πρὸς ἐξερεύνηση, χαρτογράφηση καὶ μελέτη τῆς τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ ἐν λόγῳ σπηλαίου.

ΤΟΜΗ ΣΠΗΛΑΙΟ ΚΙΛΚΙΣ

« σπηλαιολόγος ννα Πετροχείλου κλήθηκε τ 1962 κα τ 1969 π τν τότε μητροπολίτη Χαρίτωνα κα ξερεύνησε τ σπήλαιο. Εδε τν ξία του κα ξεκίνησαν ο ργασίες τ 1970-1982. ξιοποιήθηκε σωτερικς χρος το σπηλαίου. Μπκε τσιμεντένιος δρόμος κα λεκτροφωτίστηκε μέχρι τν πέμπτο θάλαμο. Τ 1974 κατ τς ξερευνήσεις μου νακάλυψα κα τν τελευταο θάλαμο, πο εναι μία διαδρομ γύρω στ 50 μέτρα. Κι ατς ξιοποιήθηκε τ 1989, λίγα χρόνια δηλαδ φότου νοίξαμε τ σπήλαιο», θυμται κ. Μακρίδης.

κα ννα Πετροχείλου ναφέρει μεταξ λλων στ Δελτίον τς λληνικς Σπηλαιογραφικς ταιρίας:

»Τ σπήλαιο διηνοίχθη, ντς σβεστολίθου δι διαβρώσεως κα ν συνεχεί δι πιέσεως. Τ βρόχινα δατα εσεχώρησαν δι τν σχισμν το σβεστολίθου σ χαμηλότερα πίπεδα, δημιουργντας μ ατν τν τρόπον τς διακλαδώσεις το σπηλαίου. που πρχε πρόσφορο δαφος, κολούθησαν ο διανοίξεις θαλάμων. Τ δατα διέφυγαν σ λλα χαμηλότερα πίπεδα π μικρότερες σχισμές.

διάκοσμος το σπηλαίου ρχισε μετ τν κένωσή του π τ δατα. χαρακτηριστικς διάκοσμος το σπηλαίου –τ κοράλλια- σχηματίστηκε στ σημεα που δν πρχε ρεμα έρος…

Στν περιγραφ το διακόσμου το σπηλαίου χρησιμοποιε τς λέξεις,  «ποβλητικός»,  «μεγαλοπρεπής», «νειρώδης».

Σπηλαιο Κιλκις (5)

πιφανειακά, πάνω στν σβεστιτικ κροστα, χουν ντοπιστε παλαιοντολογικ κατάλοιπα, πο  περιλαμβάνουν τμήματα στν διαφόρων θηλαστικν, πως λαφιν, λόγων, βοοειδν, λιονταριν κα αινν.

Τν τελευταία περίοδο τς ποχς τν Παγετώνων, πρν πό περίπου 30.000 χρόνια, ο αινες, νάμεσα σ λλα ζα, ξαφανίστηκαν π τν Ερώπη, λόγω κυρίως το σφοδρο ψύχους. Στν λλάδα, σύμφωνα μ μελέτες, τ κλίμα ταν πιότερο, μ ποτέλεσμα χώρα μας ν λειτουργήσ ς καταφύγιο τν ζώων θερμν κλιμάτων πο κατάφεραν ν πιβιώσουν, σ σχέση μ τν πόλοιπη Ερώπη, μεγαλύτερο χρονικ διάστημα μέχρι ν ξαφανιστούν. να π τ τελευταα τους καταφύγια τ βρκαν τ γρια ατ σαρκοβόρα θηλαστικ στν περιοχ το Κιλκίς.

λικία τς στικτς αινας τν σπηλαίων (Crocuta crocuta spelaea), χνη τς ποας ντοπίστηκαν στ Κιλκίς, προσδιορίστηκε μ βάση τ χρονολόγηση τς δαμαντίνης το δοντιού της σ περίπου 15.000 χρόνια (ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», δρ Γ. Μπασιάκος)…[…]…

οστά

Ἡ ζωὴ στὸ σπήλαιο

Τὸ σπήλαιο ἔχει μεγάλο παλαιοντολογικὸ ἐνδιαφέρον, καθῶς ἐντός του βρέθηκαν πολλὰ ἀπολιθωμένα ὀστὰ ζώων. Ἀνάμεσά τους: στικτὴ ὕαινα τῶν σπηλαίων, ἀλεποῦ (Vulpes vulpes), νυφίτσα (Mustela putorius robusta), ἱππίδες (Equus hydruntinus καὶ E. caballus cf. germanicus), βοοειδή (Bos primigenius), ἐλαφοειδή (Cervus elaphus), Megaceros sp., καθῶς καὶ μικροθηλαστικὰ (τρωκτικά – rodentia, ἐντομοφάγα – Insectivora καὶ χειρόπτερα – Chiroptera, νυχτερίδες).

Ἐπιπλέον, στὸ σπήλαιο Ἁγίου Γεωργίου προσδιορίστηκε γιὰ πρώτη φορά στὴν Ἑλλάδα ἕνα ὑποεῖδος γιγαντιαίας νυφίτσας καὶ τὸ πλούσιο καὶ πολὺ καλὰ διατηρημένο ὑλικὸ τοῦ μικρόσωμου ἀλόγου (Equus hydruntinus), ποὺ μὲ βάση τὴ μαρτυρία τῆς Γαλλίδας παλαιοντολόγου, εἰδικῆς στὰ ἱπποειδή, Βέρα Ἄϊζενμαν, εἶναι ἀπὸ τὰ πληρέστερα ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὸ εἶδος αὐτὸ στὸν κόσμο.

Τὰ σπήλαια δὲν ἔχουν μόνο γεωλογικό, τουριστικό, ἀρχαιολογικό, παλαιοντολογικό, λαογραφικὸ καὶ ἱστορικὸ ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ καὶ ἰαματικό.  Σύμφωνα μὲ μελέτες, τὸ περιβάλλον τῶν σπηλαίων ἔχει θεραπευτικὲς ἰδιότητες, χάρη στὰ ἰχνοστοιχεῖα τοῦ μικροκλίματος ποὺ ὑπάρχει μέσα σὲ αὐτά. «Τὸ σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μελετήθηκε ἀπὸ Τσέχους ἐπιστήμονες τὸ 1987 καὶ τὸ 1997, καὶ ἀποδείχτηκε ὅτι ἡ ἐπίσκεψη σὲ αὐτό μπορεῖ νὰ συμβάλῃ στὴ θεραπεία τοῦ παιδικοῦ ἄσθματος, ἀλλὰ καὶ ὶδερματολογικῶν ἀσθενειῶν», ἐξηγεῖ ὁ σπηλαιολόγος Βασίλης Μακρίδης. «Τὰ σταγονίδια ὑγρασίας ποὺ ὑπάρχουν στὸ περιβάλλον τοῦ σπηλαίου λειτουργοῦν θεραπευτικά, ἐνῶ ἐπιπλέον ὑπάρχει ὑψηλὴ περιεκτικότητα διοξειδίου τοῦ ἄνθρακα ποὺ ὡθεῖ σὲ βαρύτερες ἀναπνοὲς καὶ αὐτὸ συντελεῖ ὥστε ὁ ἀσθενὴς νὰ εἰσπνέῃ μεγαλύτερες ποσότητες θεραπευτικῶν στοιχείων ποὺ ὑπάρχουν ἐκεῖ.  Ἐπίσης, ἡ λάσπη τοῦ σπηλαίου μπορεῖ νὰ θεραπεύσῃ δερματικὲς παθήσεις», προσθέτει.

Σύμφωνα μὲ τὸν κ. Μακρίδη, ἡ «σπηλαιοθεραπεία» εἶναι διαδεδομένη στὴν Τσεχία, στὴν Οὐγγαρία, στὴ Ρωσία, στὴν Αὐστρία, στὴ Γερμανία, στὴν Ἰταλία, στὴν Πολωνία, στὴ Γαλλία καὶ στὴ Ρουμανία, ὄχι ὅμως καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ἡ μέθοδος ἀναγνωρίστηκε ἀπὸ τὸ κεντρικὸ ἰατρικὸ συμβούλιο, ἐνῶ ἤδη ἀπὸ τὸ 1998 δημιουργήθηκε κοντὰ στὸ σπήλαιο τοῦ Κιλκὶς ξενῶνας γιὰ τὴ φιλοξενία ἀσθενῶν, ὁ ὁποῖος δὲ λειτούργησε κυρίως λόγω γραφειοκρατίας».

2012031100183-preview

Παλαιοντολογικὴ Ἔκθεση!

«Προσπαθοῦμε νὰ κάνουμε κάτι πρωτοποριακό, ποὺ θὰ ἀναδείξῃ  τὸ Κιλκὶς καὶ τὴν προϊστορία του, ἀντὶ νὰ βρίσκονται ὅλα αὐτά τὰ ἀπολιθώματα σὲ κιβώτια πεταμένα. Θέλουμε νὰ μαθαίνῃ ὁ κόσμος», τονίζει ἡ κ. Τσουκαλᾶ, ἡ ὁποία δὲν κρύβει τὸ παράπονό της γιὰ τὸ περιορισμένο ἐνδιαφέρον ποὺ δείχνει ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία γιὰ τὰ παλαιοντολογικὰ εὐρήματα. «Ἀντίθετα, βλέπω τὴ δίψα τοῦ κόσμου νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ παλαιοντολογικά, τὴν προϊστορία μας, τὸ ἀπίστευτο αὐτὸ ταξίδι στὸ παρελθόν. Ἔχουμε ἕνα θησαυρὸ μπροστά μας, ἕναν ἀληθινὸ παράδεισο. Ἡ Παλαιοντολογία μπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ ἐναλλακτικὴ πρόταση προσέλκυσης ἐπιστημόνων καὶ τουριστῶν γιὰ τὴν πόλη τοῦ Κιλκίς», ἀνέφερε ἡ ἀναπληρώτρια καθηγήτρια τοῦ Τμήματος Γεωλογίας τοῦ ΑΠΘ κ. Εὐγγελία Τσουκαλᾶ, λίγα χρόνια πρίν.

Αγιος Γεώργιος

Σήμερα, ὁ πλούσιος παλαιοντολογικὸς θησαυρός ἀπολιθωμάτων ζώων καὶ εὐρημάτων ποὺ ἔχουν ἐντοπιστεῖ στὸ σπήλαιο,  καθῶς καὶ ἄλλα ἐνδιαφέροντα ἐκθέματα ὅπως τὸ ὁμοίωμα τῆς στικτῆς ὕαινας, φιλοξενοῦνται σὲ δικό τους, μόνιμο ἐκθεσιακὸ χώρο…

Χλόη

Ὥρες λειτουργίας:

1 ΩΡΕΣ

lofos

Πληροφορίες
Δελτίον Ἑλληνικῆς Σπηλαιογραφικῆς Ἐταιρίας, τ. 12, τεῦχ. 2 (Ἀπρ. – Ἰούν. 1973)
www.agelioforos.gr
www.makthes.gr
odysseus.culture.gr
florakristonia.blogspot.gr
www.kilkis-press.gr
florakristonia.blogspot.gr/

Shortlink: http://wp.me/p2VN9U-v1

One Response to Σπήλαιο Ἁγίου Γεωργίου, στὸ Κιλκίς…

  1. Παράθεμα: Ο ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΔΙΚΚΑ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟΥ – ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1977 | Ἑλληνοϊστορεῖν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: