Δαναΐδες…

 

waterhouse_danaides

«Δαναΐδες» (1903) τοῦ John William Waterhouse

 

   Ὁ Ποσειδώνας ζευγάρωσε μὲ τὴ Λιβύη, κόρη τοῦ Νείλου, καὶ ἀπόκτησε δύο γιούς, τὸν Ἀγήνορα καὶ τὸν Βῆλο. Ὁ Ἀγήνωρ ὅταν μεγάλωσε ἔφτιαξε τὸ βασίλειό του στὴ Φοινίκη, ἐνῷ ὁ Βῆλος ἔμεινε στὴν Αἴγυπτο, πῆρε γυναίκα του τὴν Ἀγχινόη, καὶ ἀπόκτησε δίδυμους γιούς, τὸν Αἴγυπτο καὶ τὸ Δαναό.

   Ὁ Δαναὸς ἔγινε βασιλιὰς τῆς Λιβύης, ὅπου καὶ ἴδρυσε τὸ ἱερὸ τοῦ Ἄμμωνος, καὶ ὁ Αἴγυπτος ἔγινε βασιλιὰς τῆς Ἀραβίας, τὴν ὁποία καὶ ὀνόμασε «Αἴγυπτο». Ὁ Αἴγυπτος ἀπόκτησε 50 γιοὺς καὶ ὁ Δαναὸς 50 κόρες, τὶς Δαναΐδες.
Κάποτε ὅμως ὁ Αἴγυπτος καὶ ὁ Δαναός, συγκρούστηκαν, γιατὶ ὁ Δαναὸς φθονοῦσε τὸν Αἴγυπτο, ποὺ εἶχε ἀρσενικὰ παιδιά. Φοβόταν μάλιστα ὅτι οἱ γιοὶ τοῦ Αἰγύπτου θὰ κάνουν γυναῖκες τους τὶς κόρες του καὶ θὰ τοῦ πάρουν τὴν ἐξουσία. Ὁ Δαναός τότε, ὕστερα ἀπὸ χρησμὸ τῆς Ἀθηνᾶς, ἀρμάτωσε καράβι μὲ 50 κουπιά, ὅσα καὶ τὰ κορίτσια του, καὶ μὲ αὐτὸ ἔφυγε μαζὶ μὲ τὶς κόρες του.
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Δεξίλεως, γιὸς τοῦ Λυσανία

Δεξίλεω

Ὁ Δεξίλεως, γιὸς τοῦ Λυσανία

 

   Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ ἀττικὰ ἐπιτύμβια μνημεῖα τῶν ἀρχῶν τοῦ 4ου αἰ. π.Χ. μὲ ἀνάγλυφη παράσταση. Ὁ δεκαεννιάχρονος Δεξίλεως, γιὸς πλούσιας οἰκογένειας ἀπὸ τὸν δῆμο τοῦ Θορικοῦ στὴ νοτιοανατολικὴ Ἀττική, εἶχε κληθεῖ νὰ ὑπηρετήσῃ στὸ ἀθηναϊκὸ ἱππικὸ καὶ σκοτώθηκε τὸ 394 π.Χ., κατὰ τὸν λεγόμενο Κορινθιακὸ Πόλεμο, σὲ μία μάχη κοντᾶ στὴν Κόρινθο μαζὶ μὲ ἄλλους τέσσερις ἱππεῖς. Σύμφωνα μὲ τὸν ἀθηναϊκὸ νόμο, οἱ νεκροὶ ἐνταφιάστηκαν στὸ δημόσιον σῆμα, δηλαδὴ στὸν χῶρο ταφῆς γιὰ τοὺς πεσόντες ὑπὲρ πατρίδος.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πάν!

ancient-pan-statue-greek-sheep-god-greece-photo-print-4

 

   Ὁ θρύλος ἀναφέρει ὅτι ὁ Πὰν στὴ Μάχη τοῦ Μαραθῶνος βοήθησε τοὺς Ἕλληνες ἐναντίον τῶν Περσῶν μὲ δυνατὲς καὶ τρομακτικὲς φωνὲς ἐπαναλαμβάνοντας ρυθμικὰ τὸ ὄνομά του <<πὰν – πὰν – πάν>>… μὲ συνέπεια οἱ Πέρσες, ἀκούγοντάς τον, καταλήφθηκαν ἀπὸ παν-ικό (λέξη ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ ὄνομα Πὰν) καὶ ὑποχώρησαν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ἀλφειὸς καὶ Ἀρέθουσα…

 

Αλφειός και Αρέθουσα

 

Ἀπ’ τὰ ποταμίσια χείλη τοῦ Ἀλφειοῦ
ἀπ’ τὸν ἀσπρογάλανο κόρφο τῆς Ἀρέθουσας
κι’ ἀπ’ τοῦ Δία τὸ πέτρινο μάτι,
μέσ’ ἀπ ’τὰ πληγωμένα μάρμαρα
ποὺ φέγγει τοῦ Ἴωνα καὶ τοῦ Δωριέα ἡ ψυχή,
κι’ ἀπ ’τὰ κιονόκρανα
ποὺ δένει ὁ ἥλιος τὰ κουρασμένα του ἄλογα,
ἀπ’ τὰ πλεγμένα δάχτυλα τοῦ πεύκου καὶ τῆς δάφνης
ἐδῶ,
σὲ τούτη τὴν παρθενικὴ μῆτρα τῆς Ὀλυμπίας
ποὺ δὲν ἄλλαξε δὲ μολεύτηκε δὲ θὰ πεθάνῃ ποτέ,
ἐδῶ θὰ ξαναγεννηθῇ τὸ φῶς.

[Φῶς τῆς Ὀλυμπίας (τμῆμα), Τάκης Δόξας* (1913 – 1976)].

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τὸ Ἄτι τῆς Σελήνης…

Άτι Σελήνης

Τὸ Ἄτι τῆς Σελήνης ἀπὸ τὸ ἀνατολικὸ ἀέτωμα τοῦ Παρθενῶνος – Head of a horse of Selene from the east pediment of the Parthenon

Τὰ Γλυπτὰ τοῦ Παρθενῶνος – The Parthenon Sculptures

   Ἀπὸ τὸ 1801 ἔως τὸ 1804, τὰ συνεργεῖα τοῦ Ἔλγιν δροῦσαν στὴν Ἀκρόπολη, προκαλῶντας σημαντικὲς ζημίες στὰ γλυπτὰ καὶ τὸ ἴδιο τὸ μνημεῖο, ἀποσπῶντας καὶ διαμελίζοντας ἕνα σημαντικὸ μέρος (περίπου τὸ ἥμισυ) ἀπὸ τὸ σωζόμενο γλυπτὸ διάκοσμο τοῦ Παρθενῶνος, μαζὶ μὲ ὀρισμένα ἀρχιτεκτονικὰ μέλη, ὅπως ἕνα κιονόκρανο καὶ ἕνα σπόνδυλο ἀπὸ κίονα. Σήμερα, μεταξὺ Ἀθῆνας καὶ Λονδίνου βρίσκονται διαμελισμένα πολλὰ τμήματα, συχνᾶ ἀπὸ τὸ ἴδιο γλυπτό.

   Ἀπό τοὺς 97 σωζόμενους λίθους τῆς ζωφόρου τοῦ Παρθενῶνος, οἱ 56 βρίσκονται στὸ Λονδίνο καὶ οἱ 40 στὴν Ἀθήνα. Ἀπὸ τὶς 64 σωζόμενες μετόπες, οἱ 48 βρίσκονται στὴν Ἀθήνα καὶ οἱ 15 στὸ Λονδίνο. Ἀπὸ τὶς 28 σωζόμενες μορφὲς τῶν ἀετωμάτων, οἱ 19 βρίσκονται στὸ Λονδίνο καὶ οἱ 9 στὴν Ἀθήνα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ἀπόλλων καὶ Δάφνη

Απόλλων και Δάφνη

The History of Apollo and Daphne. Apollo Killing the Serpent Python. From a design by Giulio Romano. Print on paper, By ‘Maître au Dé’, Italy,  ca. 1532-35. Image Credit © Victoria and Albert Museum, London 

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ἀφροδίτη…

Αφροδίτη

Venus. Detail of a life-size Proconnesian marble statue Roman copy of 1-2nd century CE,

from Greek original of 4th century BCE. London, British Museum.Credits: Iian Neill © All rights reserved

     Λεπτομέρεια ἀπὸ φυσικοῦ μεγέθους ἄγαλμα ἀπὸ Προκοννήσιο μάρμαρο. Ρωμαϊκὸ ἀντίγραφο τοῦ 1-2ου αἰ. μ.Χ. ἀπὸ Ἑλληνικὸ πρωτότυπο τοῦ 4ου αἰ. π.Χ.. Βρίσκεται στὸ Βρετανικὸ Μουσεῖο.
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου